Miód - słodka pielęgnacja

Miód jest jednym z najstarszych specyfików pomagających kobietom już od najdawniejszych czasów w zachowaniu urody. Dzisiaj istnieje trend powrotu do natury. Mamy możliwość korzystania z luksusów, z których korzystały Kleopatra (stosowała kąpiel w oślim mleku i miodzie) czy Poppea (używała mieszaniny mleka i miodu w formie okładów podtrzymujących piękny, młody wygląd jej twarzy). Już w pierwszych fabrykach kosmetyków w XIX w. miód był częstym składnikiem receptur kosmetycznych. Współczesne wytwórnie kosmetyków powracają do starych receptur i coraz częściej stosują miód we własnych wyrobach. Badania potwierdzają silne działanie antybiotyczne miodu, który hamuje rozwój bakterii, grzybów, wirusów i pierwotniaków.

Miód zawiera witaminy B1, B2, B5, B6, C, D i K, kwas foliowy, cukry, i sole mineralne. Działa nawilżająco na suchą, szorstką skórę posiadając właściwości regeneracyjne i odżywcze. Miód jest również pomocny w utrzymaniu odpowiedniej wilgotności skóry. Pomaga w złuszczaniu naskórka. Nierzadko jest stosowany, jako składnik środków pielęgnacyjnych dla dzieci, ponieważ jest wolny od wszelkich zanieczyszczeń chemicznych. Salony SPA coraz częściej oferują masaże miodem. Taki masaż działa oczyszczająco, detoksykacyjnie, doskonale odżywia i wygładza skórę. Miód wykorzystywany jest również w celach leczniczych.

Miód na twarz

Delikatny miodowy środek do de makijażu. Wymieszaj ze sobą dwie łyżki miodu z łyżką płynnego mydła i czterema łyżkami gliceryny. Nałóż na gąbkę lub wacik i rozprowadź po twarzy lekko pocierając. Zmyj letnią wodą.


Maseczka oczyszczająca z płatkami owsianymi i żółtkiem: 1 łyżkę miodu wymieszaj z 1 żółtkiem. Dodaj 1 łyżeczkę mąki owsianej lub drobniutko zmielonych płatków owsianych. Wymieszaj dokładnie wszystkie składniki i nałóż papkę na oczyszczoną skórę twarzy. Zmyj letnią wodą po 20 minutach.

Maseczka zmiękczająco – oczyszczająca z gliceryną i żółtkiem: 1 łyżkę miodu wymieszaj z 1 żółtkiem. Dodaj 1 łyżeczkę gliceryny. Wymieszaj dokładnie wszystkie składniki i nałóż papkę na oczyszczoną skórę twarzy i szyi. Zmyj letnią wodą po 20 minutach.

Peeling oczyszczający z dodatkiem cytryny i migdałów: 1 łyżkę miodu wymieszaj z 1 łyżeczką soku ze świeżej cytryny. Dodaj 2 łyżeczki zmielonych migdałów. Wymieszaj dokładnie wszystkie składniki i nakładając na oczyszczoną skórę twarzy wykonuj jej jednoczesny masaż, przez delikatne pocieranie przygotowaną papką. Po 10 minutowym masażu skóry, spłucz ją letnią wodą.

Peeling oczyszczający z dodatkiem cytryny, migdałów i płatków owsianych: 1 łyżkę miodu wymieszaj z 2 łyżeczkami zmielonych migdałów i 2 łyżeczkami zmielonych płatków owsianych. Dodaj sok ze świeżej cytryny w ilości zapewniającej powstanie rzadkiej papki.  Wymieszaj dokładnie wszystkie składniki i nakładając na oczyszczoną skórę twarzy wykonuj jej jednoczesny masaż, przez delikatne pocieranie przygotowaną papką. Po 10 minutowym masażu skóry, spłucz ją letnią wodą.

Maseczka wzmacniająca z żółtkiem: Ubij mikserem lub zwykłą, domową trzepaczką 1 łyżkę miodu wymieszaj z 1 kurzym jajkiem. Dodaj 1 łyżeczkę gliceryny i taką ilość mąki, która zapewni utworzenie konsystencji pasty. Wymieszaj dokładnie wszystkie składniki i nałóż pastę na oczyszczoną skórę twarzy i szyi. Zmyj letnią wodą po 15 minutach.

Maseczka nawilżająca z mlekiem lub śmietanką: 2 łyżki miodu wymieszaj z 2 łyżkami mleka lub gęstej, kremowej śmietanki. Wymieszaj dokładnie składniki i nałóż papkę na oczyszczoną skórę twarzy i szyi. Zmyj letnią wodą po 20 minutach.

Maseczka wygładzająco – nawilżająca z jabłkiem: 1 łyżkę miodu wymieszaj z 1 utartym jabłkiem, wcześniej umytym i obranym ze skórki. Wymieszaj dokładnie składniki i nałóż papkę na oczyszczoną skórę twarzy i szyi. Zmyj letnią wodą po 20 minutach.

Maseczka ściągająco – wzmacniająca białkiem kurzym: 1 łyżkę miodu wymieszaj z 1 kurzym białkiem. Dodaj 1 łyżkę pełnotłustego mleka. Wymieszaj dokładnie wszystkie składniki i nałóż papkę na oczyszczoną skórę twarzy. Zmyj letnią wodą po 30 minutach. Potem opłucz chłodną woda i nałóż krem odpowiedni dla Twojego rodzaju cery.

Maseczka nawilżająca z twarożkiem i żółtkiem: 1 łyżkę miodu wymieszaj z 1 żółtkiem. Dodaj 3 łyżeczki naturalnego twarożku homogenizowanego. Wymieszaj dokładnie wszystkie składniki i nałóż papkę na oczyszczoną skórę twarzy. Zmyj letnią wodą po 30 minutach.

Maseczka nawilżająco – wzmacniająca z żółtkiem i śmietaną: 3 łyżki miodu wymieszaj z 2 żółtkami. Dodaj 2 łyżki śmietany. Wymieszaj dokładnie wszystkie składniki i nałóż papkę na oczyszczoną skórę twarzy. Zmyj letnią wodą po 20 minutach.

Płyn odżywczo - oczyszczający z maślanką: do ¼ l naturalnej maślanki dodaj 1 łyżkę płynnego miodu i dobrze rozmieszaj. Posmaruj płynem oczyszczoną skórę twarzy i szyi. Zmyj letnią wodą po 15 minutach.

Tonik zapobiegający powstawaniu wągrów z ogórkiem: umyj dokładnie jeden średni ogórek i utrzyj go. Po utarciu zalej wrzątkiem i pozostaw pod przykryciem na 3 godziny. Po tym czasie dodaj do odcedzonego wywaru 1 łyżkę miodu i dokładnie wymieszaj. Przemywaj skórę twarzy i odczekaj do jej wyschnięcia. Potem przemyj letnią wodą.

Okład z miodu na spierzchnięte i popękane usta: rozsmaruj gesty miód na ustach i pozostaw do wyschnięcia. Taki okład chroni delikatna skórę warg i przyspiesza gojenie już istniejących podrażnień.

Krem odżywczo – wygładzający i ujędrniający z oliwą z oliwek: do 100 g miodu dodaj 100 g oliwy z oliwek. Dokładnie wymieszaj. Krem stosuj codziennie na noc, na oczyszczoną wcześniej skórę twarzy.

Miód na ciało

Mydło miodowe,  kilogram zwykłego mydła pokroić na drobno, włożyć do emaliowanego garnka, dolać szklankę wody. Pozostawić do rozmoczenia. Następnie dodać 100 g miodu, wymieszać i podgrzać do zagotowania. Odstawić z ognia, dodać kilka kropel wonnego olejku, dobrze wymieszać i rozlać do foremek, pozostawić do stężenia. Mydło ma właściwości zmiękczające skórę. Zamiast wody możemy dodawać napary ziołowe według potrzeb.

Okład nawilżająco – wygładzający dla skóry rąk i pięt: 3 łyżki miodu wymieszaj z 1 łyżką soku z cytryny. Wymieszaj dokładnie i uzyskana papkę wcieraj w skórę szorstkich pięt i dłoni.

Emulsja nawilżająco – wygładzająca do rąk z rumiankiem i gliceryną: zaparz jedną saszetkę rumianku w szklance wody. Dodaj 2 łyżki miodu i 20 g gliceryny. Po ostygnięciu wcieraj płyn w skórę rąk lub mocz całe dłonie, każdą po 10 minut.

Kąpiel wzmacniająca z miodem: do nalanej w wannie wody o temperaturze 37?C dodaj 100 g miodu. W razie potrzeby rozpuść do w wodzie. Po kąpieli spłucz dokładnie ciało letnią woda. Kąpiel z miodem jest wskazana dla osób w stanie wyczerpania i po przebytej chorobie.

Kąpiel relaksacyjna, uelastyczniająca i odżywiająca skórę z solą i mlekiem: do nalanej w wannie wody o temperaturze 38?C dodaj 350 g soli i rozpuść ją. W naczyniu z 1 litrem ciepłego mleka rozpuść 350 g miodu. Płyn wlej do wanny. Lekko, ręką rozmieszaj. Czas trwania kąpieli max. 30 minut.

Kąpiel relaksacyjna z sosną, poprawiająca krążenie krwi, działająca moczopędnie i zmniejszająca bóle reumatyczne: ugotuj w naczyniu kilkanaście młodych pędów sosny w 3 litrach wody. Czas gotowania to 10 minut. Wlej wywar do wypełnionej do połowy wanny z wodą o temperaturze 37?C. Dodaj 200 g miodu. Lekko, ręką rozmieszaj. Czas trwania kąpieli max. 10-20 minut.

Kąpiel odżywczo - wygładzająca z solą i śmietaną: do nalanej w wannie wody o temperaturze 37?C dodaj ½ kg miodu, ¼ litra śmietany i 300 g soli.  Rozmieszaj ręką.  Czas trwania kąpieli max. 20 minut.

Mydło nawilżająco – wygładzające: 1 kg zwykłego szarego mydła pokrój drobno i wstaw do emaliowanego garnka. Dolej szklankę wody o pozostaw, aż mydło rozmięknie.  Dodaj 100 g miodu, dokładnie wymieszaj i podgrzej do zagotowania. Odstaw, wymieszaj raz jeszcze i rozlej do przygotowanych wcześniej foremek. Pozostaw do stężenia i ostygnięcia.

Miód na włosy

 
Odżywka wzmacniająca włosy, dodająca im jedwabistego i błyszczącego wyglądu z oliwą z oliwek: 100 g miodu wymieszaj z 3 łyżkami oliwy z oliwek. Zwilż odżywka włosy od nasady na całej ich długości i nałóż na głowę czepek. Wcześniej nie myj włosów! Pozostaw tak na pół godziny. Po tym czasie umyj włosy zwykle stosowanym szamponem i spłucz dokładnie wodą.

Naturalny tonik rozjaśniający: do 1 litra ciepłej wody dodaj 1 łyżeczkę miodu. Dokładnie wymieszaj. Jeśli Twój włosy są w kolorze blond, możesz dodać wyciśnięty z jednej, średniej cytryny sok. Wymieszaj. Po umyciu włosów zwykle stosowanym szamponem, spłucz je wodą, a następnie przygotowanym tonikiem. Nie spłukuj ponownie wodą!

UWAGA! Przed zastosowanie którejkolwiek receptury upewnij się, że nie jesteś uczulona na jakikolwiek składnik!

Ciekawostka

Miód jest produktem wysokokalorycznym - 1 kg miodu dostarcza około 3300 kcal. Doskonale nadaje się dla ludzi wyczerpanych praca fizyczną czy umysłową. Obecnie wchodzi w skład diety sportowców, alpinistów i nurków.

Zanokcica

Zanokcica to zmiany zapalne w otoczeniu paznokcia, zazwyczaj bakteryjnego - paciorkowce, gronkowce lub grzybiczego - drożdżaki pochodzenia. Przyczyną może być maceracja ( w wilgotnym środowisku) płytki paznokciowej.

Zakażenie może obejmować więcej niż jeden palec, szczególnie w cukrzycy lub powikłanie infekcji grzybiczych. Najczęściej jest skutkiem urazu opuszka palca, naderwania paznokcia lub nieprawidłowego manicure.

Zakażenie wnika przez postrzępiony, otarty, nacięty lub pęknięty naskórek. Obrzęk dookoła paznokcia jest bardzo bolesny, skóra w tym miejscu jest zaczerwieniona i lśniąca. Przy ucisku, czasem samoistnie, wypływa ropa. Nie leczona zanokcica może rozprzestrzenić się na cały paznokieć.

Powstawaniu zanokcicy sprzyjają:

• Cukrzyca
• Choroby przemiany materii
• Częste moczenie rąk w wodzie z detergentami lub chemikaliami

Grzybica paznokci

Grzybica paznokci charakteryzuje się szeregiem zmian w płytce paznokciowej:

• Zgrubienie
• Przebarwienie
• Łamliwość
• Nadmierne rogowacenie
• Pobruzdowanie płytki paznokciowej

Czynniki przyczyniające się do wystąpienia grzybicy:

• Ucisk mechaniczny np. niedopasowane obuwie
• Zaburzenia hormonalne - głównie niedoczynność tarczycy i nadczynność nadnerczy
• Zaburzenia odporności

Grzybica paznokci często jest źródłem zakażenia dla innych osób lub dalszego samozakażenia się chorych. Głównie występuje u osób starszych.
Pierwsze zmiany powstają na wolnym brzegu płytki paznokciowej lub od strony bocznych wałów paznokcia. Grzybicy nie należy rozpoznawać "na oko" - w każdym przypadku obowiązuje badanie mykologiczne. Zawsze trzeba zwracać uwagę na ręce i na stopy.

W czasie postępu choroby zmienia się wygląd paznokcia:

• Ma niejednorodną strukturę
• Przybiera kolor żółtawobrunatny lub zielonkawy
• Jest pogrubiały i rozwarstwiony
• Jest łamliwy i łatwo wykrusza się

Zazwyczaj grzybica ma długotrwały, czasem wieloletni przebieg. Stwarza trudności terapeutyczne - nawroty obserwuje się nawet po całkowitym wyleczeniu. Szczególnie często obserwujemy zmiany w obrębie palucha- największy palec. Głównie wywołują je grzyby pleśniowe. Płytka paznokciowa palucha jest znacznie zniekształcona. Kolor płytki wyraźnie żółtozielony. Pod paznokciem silne rogowacenie - hyperkeratoza. W miarę rozwoju choroby często dochodzi do silniejszego przebarwienia paznokcia. Brzeg wolny wykazuje wyraźne tendencje do wykruszania się. Dobrze zaznaczone bruzdowanie. Bardzo często współistnieją zaburzenia troficzne - ukrwienia i odżywienia stopy.

W rozwoju grzybicy stóp ważną rolę odgrywa czynnik higieniczny i możliwości kontaktu:

• Łaźnie
• Baseny
• Posadzki
• Używane buty
• Ciasne i gumowe obuwie 

Niezwykle popularna jest grzybica międzypalcowa stóp.
Najczęstszy mechanizm zakażenia - podobnie jak przy grzybicy paznokci, to:

• Skarpety
• Buty
• Wyściółki drewniane na basenach i w łaźniach
• U osób pracujących w wilgotnych i ciepłych pomieszczeniach
• Przy współistniejącej wysokiej potliwości stóp

Zwykle zajęte są przestrzenie między palcami IV - V i III - IV. Zmiany mają charakter wyprzeniowy ze znaczną maceracją naskórka stóp. Przy dużej potliwości często występują liczne pęcherzyki. 

Wolne rodniki

Pod pojęciem wolnych rodników rozumiemy niezrównoważone energetycznie cząstki uszkadzające skórę. Promieniowanie słoneczne odgrywa istotną rolę w uwalnianiu się dużej ilości wolnych rodników  z cząsteczek powietrza w słoneczne dni. Więcej agresywnych wolnych rodników powstaje w środowiskach zanieczyszczonych - tereny przemysłowe, wielkie miasta. Powstają w naszym organizmie także pod wpływem dymu tytoniowego. Do ich wytworzenia przyczynia się stres i dieta fast foodowa.

Tłumacząc prościej, cząsteczki to bardzo aktywne formy tlenu, które zawierają elektron bez pary. Z kolei ten elektron szuka miejsca, do którego może się przyłączyć. Ponieważ wybredny nie jest, więc łapie się każdej tkanki w organizmie. Kiedy wolny rodnik znajdzie punkt zaczepienia, niszczy go. Kiedy jest ich dużo, dochodzi do zaburzenia pracy zaatakowanych komórek. Z powodu ich aktywności w skórze zmniejsza się ilość fibroblastów, produkujących kolagen i elastynę. Gorzej funkcjonują melanocyty, które chronią skórę przed działaniem promieni słonecznych. Cera staje się ziemista, pojawiają się drobne bruzdy, a naskórek łatwo się łuszczy. Na szczęście na wolne rodniki też są sposoby.

Nasz organizm w toku ewolucji do pewnego stopnia nauczył się sam radzić sobie z atakami wolnych rodników. System obronny składa się z naturalnych przeciwutleniaczy. To rodzaj policjantów, którzy patrolują tkanki i wyłapują grupki wolnych rodników niszczących komórki. Jednym z takich naturalnych ochroniarzy jest m.in. melanina, wytwarzana przez komórki barwnikowe skóry - melanocyty. Jednak, gdy niszczycielskie grupy są duże i atakują często, system ten zawodzi. Dlatego jego działanie trzeba wspomagać dostarczając organizmowi przeciwutleniaczy w diecie oraz stosując kosmetyki z antyoksydantami.

Jednym z najskuteczniejszych substancji, które wygrywają walkę z wolnymi rodnikami jest witamina E. Potrafi działać w pojedynkę. W kosmetykach występuje pod kryptonimem tokoferolu lub tokotrienolu. Jest mistrzem defensywy i świetnie opanowała kamuflaż. Sekretem jej działania jest to, że umie wbudowywać się w skórę, np. chowa się między lipidami. Z ukrycia wychodzi, kiedy jest potrzebna. Z tego powodu udaje jej się dobrze i długo chronić komórki. I dlatego witamina E często jest w składzie kosmetyków. W przyrodzie występuje niemal wszędzie. Najbogatszym jej źródłem są oleje roślinne (m.in. z kiełków pszenicy, kukurydziany, awokado, słonecznikowy, sojowy, wiesiołkowy), produkty zbożowe oraz zielone części roślin (bób, groszek, sałata, kapusta).

Doskonale powiodły się akcje rozbrajania wolnych rodników przeprowadzane przez dwóch agentów specjalnych witaminy C i E. Agentka C oprócz poskramiania wolnych rodników, okazała się doskonała w zapobieganiu utraty wody i rozjaśnianiu przebarwień. W jej obecności organizm wytwarza nowe włókna kolagenu i elastyny. Gwiazdorska para ma na koncie szereg sukcesów związanych z odmładzaniem skóry. Dzięki witaminie C, tokoferol odnawia się w organizmie. Kłopot polega na tym, że w tej parze witamina C jest tą słabszą  z racji krótkiej trwałości. Trzeba jej dostarczać na bieżąco, np. w diecie, w kremie, ale trzeba wybrać taki, który ma szczelne opakowanie i dozownik, inaczej witamina szybko z niego się ulotni i nie zadziała.

Do witamin C i E dołączył kwas ferulowy. Tę ostatnią substancję odkryto m.in. w liściach roślin i korze drzew iglastych oraz zbóż. W pojedynkę działał podobnie, jak wspomniane wcześniej witaminy. Ale gdy połączono go z witaminami, okazało się, że powstała iście wybuchowa mieszanka- bombowe trio. Kwas ferulowy wzmocnił skuteczność witamin i zwiększył ich trwałość. Dzięki tej trójce skóra jest chroniona dwa razy lepiej niż dotychczas. 

Mniej spektakularne, choć wcale nie mniej skuteczne działanie mają wyciągi roślinne, bogate np. we flawonoidy i polifenole, które m.in. powstrzymują niszczenie kolagenu. Od lat wykorzystuje się koenzym Q10. Rozprawia się z wolnymi rodnikami,  działa łagodząco i przeciwzapalnie. Nowością wśród antyutleniaczy jest także znana dobrze, intensywnie żółta przyprawa, kurkuma. W kosmetykach używa się jednak jej bezbarwnego ekstraktu.

Przeciwutleniacze zawarte w preparatach kosmetycznych są doskonałym składnikiem zapobiegającym starzeniu się skóry. Warto kupować kremy, które je zawierają. Jednak, by działały , trzeba używać ich codziennie. Poza tym antyoksydanty powinny być na początku listy składników, a nie ją zamykać. Na opakowaniu szukajmy informacji o stężeniu substancji aktywnej. Np. witamina, której znajduje się mniej niż 5 % w kremie czy serum nic nie zdziała w starciu z wolnymi rodnikami. Opakowanie kosmetyku z przeciwutleniaczami musi być szczelne, by nie dostało się do niego powietrze i światło, skutecznie niszczące substancje aktywne. Pudełko albo butelka powinny mieć dozownik i być np. z ciemnego szkła lub plastiku.

Makijaż permanentny

Makijaż permanentny wywodzi się z Chin, z tatuażu. Polega na aplikacji barwników roślinnych do głębszych warstw naskórka przy użyciu igły jedno- lub wieloigłowej. W nowoczesnych metodach kosmetycznych barwnik roślinny lub mineralny podaje się na głębokość warstwy jasnej naskórka. Taka aplikacja barwnika powinna być bezbolesna i nie dawać żadnych dodatkowych objawów takich, jak obrzęk, stan zapalny czy krwawienie.

Najczęstsze zastosowania makijażu permanentnego:

• Korekty brwi - słabych nieregularnych lub zanikających
• korekty ust - wymagających podkreślenia konturu czy optycznego powiększenia
• Makijaż maskujący - maskowanie defektów skóry, plam pigmentacyjnych np. tatuowanie barwnikiem jaśniejszym

Zazwyczaj bezpośrednio po nałożeniu makijażu permanentnego kolory są zbyt intensywne, właściwy odcień pojawia się po około 7 dniach. Takiego makijażu  nie należy wykonywać bezpośrednio przed ważnymi uroczystościami.
Bardzo ważne jest równomierne wprowadzenie barwnika na jedną głębokość, w innym przypadku makijaż będzie blakł nierównomiernie.
Makijaż permanentny utrzymuje się 3 - 5 lat stopniowo blednąc.

Na rynku jest dostępny także makijaż biologiczny. Polega na wprowadzeniu barwnika w płytkie warstwy naskórka. Makijaż taki ma znacznie bardziej krótkotrwały charakter. Często pod pojęciem takiego makijażu rozumie się nakładanie henny lub indygo.

Henna - co to włąściwie jest

Często stosowana w kosmetyce- ale  czy wiemy co to właściwie jest???

Henna jest naturalnym barwnikiem otrzymywanym z liści i łodyg Lawsonii. Ciernisty krzew strefy subtropikalnej rosnący od północnej Afryki, poprzez południowo - wschodnią Azję do Australii. Z kwiatów Lawsonii otrzymuje się olejek cypryjski.

Henna często nakładana była okazjonalnie, jako forma zdobnictwa, zwłaszcza w dniu ślubu (indyjska henna ślubna). Znana już od czasów starożytnych. Początkowo stosowana głównie do barwienia włosów na kolor rudy lub brązowy i paznokci na kolor czerwony. Henna działa także wzmacniająco na cebulki włosów. Z czasem stosowano hennę do zdobienia ciała.

Henna barwi czasowo, wnikając w powierzchniowe warstwy zrogowaciałego naskórka - warstwa rogowa. Nałożony barwnik złuszcza się stopniowo wraz z kolejnymi warstwami naskórka. Charakteryzuje się to coraz bardziej blednącym rysunkiem nałożonego wzoru. Wszystkie czynniki zwiększające złuszczanie naskórka np. peeling, przyspieszają blaknięcie henny.

Często do henny dodawany jest cukier lub miód i sok z cytryny. W zależności od rodzaju użytego cukru uzyskuje się różną przyczepność henny do skóry efekt ostateczny barwienia.

Hennę można łączyć z innymi barwnikami np. z indygo - niebieski barwnik pochodzenia roślinnego ( indygowiec barwierski występujący w Afryce i na półwyspie Indyjskim).

W Polsce henną barwi się przeważnie rzęsy i brwi odcieniami: czarnym, brązowym i grafitowym.
Coraz częściej stosowana w tatuażach tymczasowych, wakacyjnych.
Głównym przeciwwskazaniem jest uczulenie.

Masaż stopy - refleksologia

Masaż stóp można przeprowadzić rękami, przy użyciu specjalnego wałka do masażu, podczas chodzenia boso po kamieniach, np. na plaży lub po specjalnie przygotowanej płycie z wypukłościami. Zabieg może również wykonywać druga osoba, np. masażystka. Masaż wykonuje się palcami tzw. brzuśćcem kciuka, opuszkami palców lub tzw. kostkami. Stopy przed masażem należy posmarować tłustym kremem lub oliwką do masażu, gwarantuje to łatwiejsze masowanie i zabezpiecza przed podrażnieniem skóry.

Nacisk w trakcie masażu może być dość silny jednak należy pamiętać, że najpierw stosujemy ucisk delikatny, stopniowo zwiększając go, przy jednoczesnej obserwacji reakcji pacjenta, albowiem w zależności od stanu chorego organu, reakcja bólowa jest różna.

Kolejność masowania receptorów

• Nerki, przewody moczowe i pęcherz
• Głowa
• Żołądek, jelita, wątroba i trzustka
• Pozostałe punkty reagujące bólem na nacisk

Czas trwania zabiegu:
Każdy receptor masuje się około 5 minut, przy większych dolegliwościach można masować do 15 minut.
Najbardziej korzystnym czasem stosowania wszystkich masaży jest ok. 30 minut dziennie.
Nacisk na punkt poddawany akupresurze musi być równomierny. W zależności jednak od rodzaju choroby i wieku chorego można go odpowiednio stopniować.

• noworodki: 0, 5 - 3 minut
• niemowlęta w wieku 3 - 6 miesięcy, 1 - 4 minut
• niemowlęta w wieku 6 - 12 miesięcy, 1 - 5 minut
• dzieci w wieku 1 - 3 lat, 3 - 7 minut
• starsze dzieci 5 - 10 minut
• dorośli 5 - 15 minut

Wiedząc o tym, że na naszych stopach istnieją receptory organów całego ciała, musimy zdawać sobie sprawę z tego, jak ważne dla naszego zdrowia jest dobry stan naszych stóp.
Dbając o stopy możemy przy okazji poprawić ukrwienie wszystkich narządów naszego ciała.

Pamiętajmy o:

• moczeniu stóp w solach
• usuwaniu zgrubień i nagniotków
• używaniu różnego rodzaju wałków do masażu stóp
• używaniu wkładek do butów z uwypuklonymi receptorami
• noszenia specjalnego obuwia pobudzającego receptory